E-kitap vakti midir?

Yıllardır kitaba dokunmanın hissi başka argümanına sığınıp e-kitap okuyuculara direnen biri olarak bu başlığı atacağımı düşünmezdim. Ancak hayat bu aralar bana asla, asla dememelisin diyor. Yine! Ve göçebe olmak istiyorsan direnme diyor, kitaplar yerleşik insanlara göre... Fotoğrafını paylaştığım cihaz bir e-kitap okuyucu değil. Samsung’un tabletlerinden birisi. Okuma modu var. Ekranının mat olmaması rahatsız edici olmadı … Okumaya devam edin E-kitap vakti midir?

Huzur…

Evimin en sevdiğim köşesinde! Kitabım, altı çizilecek satırlarım olması umuduyla yanımdan hiç ayırmadığım kalemim, çayım ya da kahvemle köşeme çekildiğimde tek aklıma gelen: Huzur. Kısa bir süreliğine, etrafımdaki herkes evlenmeye başlayınca 'ben neden evlenemiyorum' isyanına başlar gibi oldum. Kabul ediyorum! Öyle ki ciddi ciddi yalnızlığımı sorgular oldum, sanki şikayetçiymişim gibi. Biraz yaz ayları olmasının da etkisi … Okumaya devam edin Huzur…

Kurtul anılardan, sarıl yarınlara.

Yıla Ankara’da başlamıştım.. Ve İstanbul’da bitirdim.Ankara’ya gidişimde her şeyin düzeleceği umudu vardı içimde. Sonuna kadar denedim aşkı. 2014 aşkı deneyip de bulamadığım yıl oldu. Bitişlerden çok başlangıçlar vardı ama hayatımda.Cemal Süreya’yı tanıdığım yıl oldu mesela. Şiiri keşfettim adım adım, isim isim. Cemal’i sevince Tomris’i de sevdim, Turgut’u da.  Yeri geldi Ali Lidar’a katıldım yeri geldi Ah … Okumaya devam edin Kurtul anılardan, sarıl yarınlara.