Okunamayanlar

Rafta gözüme takıldı Tutunamayanlar kitabı. Okuyup da ten uyumu yakalayamadığım kitaplardan. Kitaplığımda da tutmuyorum, bağışlıyorum yarım kalanları. Ama birkaç kitap var ki tekrar deneriz umuduyla raftan indiremiyorum.

Peki neden olmamıştı Tutunamayanlar ile? Zamanlama meselesi sanırım. Oblomov ile de olduramamıştık. O da yakın dönemde yarım kalmıştı. Bir yerde okumuş ya da birinden duymuştum ikisini yakın zamanlı okuyun diye. İkisiyle de olduramadık ama veda da edemedik birbirimize.

Tekrar ne zaman deneriz? Ya da dener miyiz tekrar? Bilmiyorum. Ama sevebilmek ihtimalimi seviyorum diyelim.

Kitaptan sevgili gibi bahsediyorum değil mi? Yatağımı bile paylaşıyorum onlarla. Daha ne! En mahrem düşüncelerim akıyor üzerlerine. Tenimin kokusu siniyor sayfalarına. Birisiyle okuduğun kitabı paylaşmak o yüzden çok özel bir şey. Ne diyordu Nazan Bekiroğlu:

Birine altı çizili kitaplarınızı vermek, yaralarınızı emanet etmektir bir bakıma..

Nereden nereye atladım değil mi?

Bugün de böyle olsun. Yarım kalan bir şeyleri tamamlama umuduyla…

İyi akşamlar. Olur ya belki sizin zaman diliminize denk gelemem; iyi geceler, günaydın ve iyi günler!

Fikrini Paylaş!

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s